វិន័យបិដក

បារាជិក (១-៣) បារាជិកកណ្ឌ ភាគ ០១ សង្ឃាទិសេសកណ្ឌ ភាគ ០២ អនិយតកណ្ឌ ភាគ ០២ និស្សគ្គិយកណ្ឌ ភាគ ០៣ បាចិត្តិយកណ្ឌ (៣-៤) បាចិត្តិយកណ្ឌ ភាគ ០៣ បាដិទេសនីយកណ្ឌ ភាគ ០៤ សេខិយកណ្ឌ ភាគ ០៤ អធិករណសមថ ភាគ ០៤ ភិក្ខុនីវិភង្គ ភាគ ០៥ មហាវគ្គ (៦-៨) មហាខន្ធកៈ ភាគ ០៦ ឧបោសថក្ខន្ធកៈ ភាគ ០៦ វស្សូបនាយិកក្ខន្ធកៈ ភាគ ០៧ បវារណាក្ខន្ធកៈ ភាគ ០៧ ចម្មក្ខន្ធកៈ ភាគ ០៧ ភេសជ្ជក្ខន្ធកៈ ភាគ ០៧ កថិនក្ខន្ធកៈ ភាគ ០៨ ចីវរក្ខន្ធកៈContinue reading “វិន័យបិដក”

ភិក្ខុសីល

សីលរបស់ភិក្ខុ មាន ៤គឺ ១. បាតិមោក្ខសំវរសីល សីលគឺការសង្រួមតាមសិក្ខាបទក្នុងបាតិមោក្ខ។ ២. ឥន្ទ្រិយសំវរសីល សីលគឺការសង្រួមក្នុងឥន្ទ្រិយ។ ៣. អាជីវបារិសុទ្ធិសីល សីលសម្រេចអំពីការព្យាយាមជាគ្រឿងចិញ្ចឹមជីវិត។ ៤. បច្ចយសន្និស្សិតសីល សីលដែលបរិសុទ្ធ អាស្រ័យដោយការពិចារណា ហើយទើបបរិភោគ ប្រើប្រាស់នូវបច្ច័យ ៤។ សូមអនុមោទនា !!!

អនុបសម្បន្នសីល

សីលរបស់អនុបសម្បន្ន បានដល់​សីល ១០ របស់​សាមណេរ។ វិន័យ​របស់​សាមណេរគឺ សិក្ខាបទ ១០ ទណ្ឌកម្ម ១០ នាសនង្គ ១០ សេក្ខិយវត្ត ៧៥ លោកវជ្ជសិក្ខាបទ ៤៩។ សិក្ខាបទ ១០ របស់សាមណេរគឺ បាណាតិបាតា វេរមណី ចេតនា ជាហេតុ​វៀរចាក​កិរិយា​ធ្វើ​សត្វ​មាន​ជីវិត​ឲ្យ​ធ្លាក់​ចុះ​កន្លង គឺសម្លាប់​សត្វ។ អទិន្នាទានា វេរមណី ចេតនា ជាហេតុ​វៀរចាក​កិរិយា​កាន់​យក​នូវ​វត្ថុ​ដែល​គេ​មិន​បាន​ឲ្យ​ដោយ​កាយ ឬ​ដោយ​វាចា។ អព្រហ្មចរិយា វេរមណី ចេតនា ជាហេតុ​វៀរចាក​កិរិយា​ប្រព្រឹត្ត​នូវ​ធម៌​មិន​ប្រសើរ គឺ​សេព​នូវ​មេថុនធម្ម។ មុសាវាទា វេរមណី ចេតនា ជាហេតុ​វៀរចាក​កិរិយា​ពោល​នូវ​ពាក្យ​កុហក។ សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋានា វេរមណី ចេតនា ជាហេតុ​វៀរចាក​ហេតុ​ជា​ទីតាំង​នៃ​សេចក្តី​ប្រមាទ គឺ​ផឹក​នូវ​ទឹក​ស្រវឹង គឺ​សុរា និង​មេរ័យ។ វិកាលភោជនា វេរមណី ចេតនា ជាហេតុ​វៀរចាក​កិរិយា​បរិភោគ​នូវ​ភោជនាហារ​ក្នុង​កាល​ខុស។ នច្ចគីតវាទិតវិសូកទស្សនា វេរមណី ចេតនា ជាហេតុ​វៀរចាក​កិរិយា​រាំ និង​ច្រៀង និង​ប្រគំ និង​មើល​នូវ​ល្បែង​ដែល​ជា​សត្រូវ​ដល់​កុសលធម៌។Continue reading “អនុបសម្បន្នសីល”

សីល

តើអ្វីជាតួសីល? ធម៌ ៤យ៉ាង គឺ ចេតនា ១ ចេតសិក ១ សំវរៈ ១ អវីតិក្កមៈ ១ របស់​បុគ្គល​វៀរចាក​អំពើ មាន​បាណាតិបាត​ (ការសម្លាប់សត្វ) ជាដើម ឬថា របស់​បុគ្គល​កាល​បំពេញ​នូវ​វត្ត​ប្រតិបត្តិ ហៅ​ថា សីល។ ន័យ​ក្នុង​បដិសម្ភិទា មាន​ពោលថា មាន​ព្រះពុទ្ធដីកា​ថា ចេតនាហំ ភិក្ខវេ សីលំ វទាមិ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ តថាគត​ហៅ​ចេតនា​ជា​តួសីល។ ចេតនា គឺ​ធម្មជាត​អ្នកគិត ចាត់ចែង សន្សំ។ បានសេចក្តីថា ធម្មជាត​ដែលញុំាង​សម្បយុត្ត​ធម៌ គឺចិត្ត និងចេតសិក ដែល​ប្រកប​ជាមួយ ឲ្យហូរ​ចុះទៅ​ក្នុងសីល។ ការគិត គំនិត ការចាត់ចែង​របស់បុគ្គល វៀរចាក​បញ្ចវេរា (ការ​សម្លាប់សត្វ ១ ការ​លួចទ្រព្យគេ ១ ការ​ប្រព្រឹត្ត​ខុស​ក្នុងកាម ១ ការ​ពោលពាក្យ​កុហក ១ ការ​ផឹក​នូវ​ទឹកស្រវឹង ១) តាម​ផ្លូវ​កាយ ឬផ្លូវ​វាចាContinue reading “សីល”