សង្ឃគុណ

គុណព្រះសង្ឃ ៩បទគឺ ១. សុបដិបន្នោ ភគវតោ សាវកសង្ឃោ ពួកសាវកនៃព្រះមានព្រះភាគ លោកប្រតិបត្តិ​ដោយប្រពៃ គឺប្រតិបត្តិតាមគន្លងនៃព្រះនព្វលោកុត្តរធម៌។ ប្រតិបត្តិដោយប្រពៃ ព្រោះ​លោកដល់ព្រមដោយ​សម្មាបដិបទា ម្យ៉ាងទៀត លោកប្រតិបត្តិតាមឱវាទដែល​ព្រះពុទ្ធ​ជាម្ចាស់ប្រៀនប្រដៅ ប្រតិបត្តិមិនខុស។ ន័យមួយទៀត គឺលោកប្រតិបត្តល្អ គឺតាំងទុក​នូវសីល ដូចជារបង ឬកំផែងសម្រាប់ការពារសត្រូវ គឺជាទុច្ចរិតសំកិលេស ដែលជា​អកុសលដែលមានក្នុងកាយ លោកធ្វើសមាធិ ដូចជាផែនថ្មបិទបាំងនូវសត្រូវខាង​ក្នុង គឺបរិយុដ្ឋានសំកិលេស ដែលជាអកុសលគ្របសង្កត់ចិត្ត លោកធ្វើបញ្ញា ដូចជាប្រទីប​បំភ្លឺ​ក្នុងកងសង្ខារ​ទាំងពួង​ដោយចំណែកៗ មានខន្ធជាដើម ឃើញច្បាស់ថា ជាទុក្ខ មិនមែន​ខ្លួន លោកធ្វើបញ្ញាដូចជាអាវុធ សម្លាប់អនុសយកិលេសដែលជាចំណែកដ៏ល្អិត យ៉ាង​ទាបបំផុតបានត្រឹមសោតាបន្នបុគ្គល អស់វិចិកិច្ឆា ដោយឃើញគុណ​ព្រះពុទ្ធ​ជាក់ច្បាស់ លោកុត្តរធម៌ក៏កើតប្រាកដក្នុងសន្តាន លុះបានសម្រេចជាព្រះអរិយៈហើយ ទើបអស់​សីលពត្វបរាមាសៈ ព្រោះឃើញច្បាស់ថា ខ្លួនបរិសុទ្ធិដោយត្រៃសិក្ខា ដែលជា​សម្មាបដិបទា ផ្លូវប្រតិបត្តិប្រពៃ យ៉ាងនេះឈ្មោះថា សុបដិបន្នោ។ ២. ឧជុបដិបន្នោ ភគវតោ សាវកសង្ឃោ ពួកសាវកនៃព្រះមានព្រះភាគ លោកប្រតិបត្តិ​ដោយត្រង់ គឺប្រតិបត្តិជាមជ្ឈិមាបដិបទា តាមផ្លូវប្រកបដោយអង្គ ៨ មានសម្មាទិដ្ឋិ​ជា​ដើម។Continue reading “សង្ឃគុណ”

អាហារេបដិកូលសញ្ញា

អាហារ ៤ យ៉ាង​គឺ​ កពឡិង្ការាហារ ផស្សាហារ មនោសញ្ចេតនាហារ វិញ្ញាណាហារ។ ១. កពឡិង្ការាហារ អាហារ​គួរធ្វើ​ឲ្យជាពំនូត គ្រោតគ្រាតក្តី ល្អិតក្តី។ បានដល់បាយ ​និង​នំ ជាដើម តែង​នាំមកនូវឱជដ្ឋមករូប។ ២. ផស្សាហារ បានដល់​ផស្សៈ​ទាំង ៦ មានចក្ខុ​សម្ផស្សជាដើម តែងនាំមក​នូវវេទនា​ទាំង៣​។ ៣. មនោសញ្ចេតនាហារ បានដល់កុសលាកុសលចេតនា ​ដែល​អាស្រ័យ​នឹងចិត្ត ចេតនា​​នោះ ចែកទៅជា ៣ ​គឺ ​បុញ្ញាភិសង្ខារ ១ អបុញ្ញាភិសង្ខារ ១ អនេញ្ជាភិសង្ខារ ១ តែងនាំ​មកនូវ​បដិសន្ធិក្នុងភព​ទាំង ​៣។ ៤. វិញ្ញាណាហារ បានដល់វិញ្ញាណក្ខន្ធ ​គឺ​ចិត្តតែងនាំមកនូវនាមរូប ក្នុងខណៈ​នៃ​បដិសន្ធិ​។ (បិ. ១៩, ឃ. ១១៥) បដិកូលដោយអាការៈ ១០យ៉ាង ក្នុងទីនេះ សំដៅយកតែកពឡិង្ការាហារប៉ុណ្ណោះ។ ១. គមនតោ បដិកូលដោយដំណើរ។ គប្បីពិចារណាថាContinue reading “អាហារេបដិកូលសញ្ញា”

ជំនួញខុស ៥ប្រការ

អាជីវនៃឧបាសក កិរិយា​លះបង់​នូវ​ជំនួញ​ខុស​ ៥​ ប្រការ​ ហេីយ​ប្រកប​កិច្ចការ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ដោយ​ត្រឹមត្រូវ​តាមធម៌​ឈ្មោះ​ថា​ អាជីវនៃឧបាសក​ ដូចមាន​ពុទ្ធប្បញ្ញត្តិ​ ដែល​​ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ​​ទ្រង់​ហាម​ចំពោះ​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ថា បញ្ចហិ​ ភិក្ខវេ​ វណិជ្ជា​ ឧបាសកេន​ អករណីយា ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ​ ជំនួញ​ខុស​ទាំង​ឡាយ​ ៥​ប្រការ​ គឺ​​ឧបាសក​​មិនគប្បី​​ធ្វើ​​ឡើយ​ ។ ជំនួញ​ ៥​ប្រការ​នោះគឺ​ សត្ថវណិជ្ជា​ ជួញគ្រឿងសាស្ត្រាវុធ​សម្រាប់​ប្រហារ​ គឺ​ធ្វើ​​គ្រឿង​​សាស្ត្រាវុធ​នោះ​ដោយ​ខ្លួនឯង​ ឬប្រេី​អ្នកដទៃ​ឲ្យគេ​ធ្វេីឲ្យ​ ឬបាន​មក​ដោយ​ហេតុ​ឯណាមួយ​ ហេីយ​លក់​នូវគ្រឿង​សាស្ត្រាវុធ​នោះ​ ។ សត្ត​វណិជ្ជា​ ជួញមនុស្ស មំសវណិជ្ជា​ ជួញសាច់​ គឺ​ចិញ្ចឹម​នូវសត្វ​ទាំងឡាយ មានជ្រូក​ជាដេីម​ លុះ​ដល់​សត្វ​ទាំងឡាយ​នោះ​​ចម្រេីន​​ធំឡេីង​ ក៏សម្លាប់​យក​សាច់លក់​ ។ មជ្ជវណិជ្ជា​ ជួញទឹកស្រវឹង​ គឺ​ផ្សំគ្រឿង​ណាមួយ​ឲ្យកេីត​ឡេីង​ជាទឹក​ស្រវឹង​ដោយខ្លួន​ឯង​ ឬទិញ​គេ​យកមក​ហេីយ​ លក់នូវ​ទឹកស្រវឹង​នោះ​ ។ វិសវណិជ្ជា​ ជួញថ្នាំពិស​ គឺ​ចាត់ចែង​​ផ្សំថ្នាំពិស​ឲ្យកេីត​ឡេីង​ដោយ​ខ្លួនឯង​ ឬឲ្យ​គេផ្សំ​ឲ្យ​ ឬក៏​បាន​មកដោយ​ហេតុ​ឯណា​នីមួយ​ ហេីយ​លក់នូវ​ថ្នាំពិស​នោះ​ ។ ឧបាសក​កាលវៀរ​ចាក​ជំនួញ​ខុស​ ៥ប្រការ​​នេះហើយ​ បាន​ប្រព្រឹត្ត​ការចិញ្ចឹម​ជីវិត​ដោយ​ធម៌​ ឈ្មោះ​ថា​ មាន​អាជីវធម៌​ដោយប្រពៃ​។

បលិពោធ ១០យ៉ាង

បលិពោធ គឺធម៌ជាគ្រឿង​កង្វល់ មាន​ ១០យ៉ាង អាវាសបលិពោធ កង្វល់​ដោយការ​គ្រប់​គ្រងទី​លំនៅ។​ កុលបលិពោធ កង្វល់​ដោយ​ជាប់​ជំពាក់​នៅក្នុង​ត្រកូល​ញាតិ ឬ​ត្រកូល​របស់​ឧបដ្ឋាក។​ លាភបលិពោធ កង្វល់​ដោយ​ការ​ទទួល​លាភ គឺកង្វល់​ដោយ​ការ​ធ្វើ​អនុមោទនា ឬ​សំដែង​ធម៌​ដល់​ទាយក។​ គណៈបលិពោធ កង្វល់​ដោយ​ពួក​អ្នក​រៀន​ព្រះសូត្រ ឬ​ពួក​លោករៀន​អភិធម្ម គឺ​កង្វល់​ដោយ​ការ​បង្រៀន។​ កម្មបលិពោធ កង្វល់​ដោយ​ការងារ គឺ​កង្វល់​ដោយ​ការ​ធ្វើ​ការងារ​ខ្លួនឯង ឬ​ចាត់​បង្គាប់​ឲ្យ​គេធ្វើ។​ អទ្ធានបលិពោធ កង្វល់​ដោយ​ដើរ​ដំណើរ​ផ្លូវឆ្ងាយ។​ ញាតិបលិពោធ កង្វល់​ថែទាំ​ព្យាបាល​ជម្ងឺ​របស់​ញាតិ គឺ​អាចារ្យ និង​ឧបជ្ឈាយ៍។​ អាពាធបលិពោធ កង្វល់​ដោយ​ព្យាបាល​រោគ​របស់​ខ្លួន។​ គន្ថបលិពោធ កង្វល់​ដោយ​ការ​រៀន​ព្រះបរិយត្តិ។​ ឥទ្ធិបលិពោធ កង្វល់​ដោយ​រក្សា​ទុកនូវ​ឫទ្ធិ​ជា​របស់​បុថុជ្ជន តែ​ថា​ឫទ្ធិ​នេះ ជា​កង្វល់​ដល់​វិបស្សនា មិនមែន​ជា​កង្វល់​ដល់​សមាធិ​ឡើយ គឺ​លោក​អ្នក​ចម្រើន​វិបស្សនា​ត្រូវ​ផ្តាច់​បង់​ចេញ។ វិធីដែលនឹង​ផ្តាច់បង់​បលិពោធ​ទាំងនេះ​មាន ២ គឺ​ត្រូវ​លះបង់​ចេញ ឬត្រូវ​ធ្វើ​បង្ហើយ​ឲ្យរួចរាល់។ សូមអនុមោទនា !!!

បុញ្ញកិរិយាវត្ថុ

បុញ្ញកិរិយាវត្ថុ ១០ ទានមយ បុណ្យសម្រេចដោយ​ទាន សីលមយ បុណ្យសម្រេចដោយ​សីល ភាវនាមយ បុណ្យសម្រេច​ដោយ​ភាវនា អបចាយន បុណ្យសម្រេចដោយ​ការ​ឱន​លំទោន វេយ្យាវច្ចមយ បុណ្យសម្រេចដោយ​ការ​ជួយ​ការងារ​ក្នុង​បុណ្យកុសល ធម្មស្សវនមយ បុណ្យសម្រេច​ដោយ​ការ​ស្តាប់​ធម៌ ធម្មទេសនាមយ បុណ្យសម្រេច​ដោយ​ការ​សំដែង​ធម៌​ប្រាប់​អ្នក​ដទៃ បត្តិទានមយ បុណ្យសម្រេចដោយ​ការ​ចែក​ចំណែក​ផល​បុណ្យ​ដល់​អ្នក​ដទៃ បត្តានុមោទនាមយ បុណ្យសម្រេច​ដោយ​ការ​ជ្រះថ្លា ពេញចិត្ត​អនុមោទនា​បុណ្យ​​ដែល​គេ​បាន​​ធ្វើ​ហើយ ទិដ្ឋុជុកម្មមយ បុណ្យសម្រេច​ដោយ​ការ​យល់ត្រង់ យល់​ត្រូវ​តាម​ហេតុ​ផល​ពិត សូមអនុមោទនា !!!

ត្រៃលក្ខណ៍

ត្រៃលក្ខណ៍ ឬលក្ខណៈ ៣ មាន អនិច្ចំ ទុក្ខំ អនត្តា។ អនិច្ចំ សេចក្តីមិនទៀង។ ធម៌ទាំងអស់ដែល​មាន​បច្ច័យ​តាក់តែង ដូចជាភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ អណ្តាត កាយ ចិត្ត រូបជាដើម​ ជារបស់​មិនទៀង​ទាត់​ស្ថិតស្ថេរ​ឡើយ មាន​ដំណើរ​ប្រែប្រួល​ជា​ធម្មតា។ របស់​ទាំងឡាយ​ណា​មិនទៀង របស់​នោះ ជាទុក្ខ របស់​ណាជា​ទុក្ខ របស់​នោះ​ជា​អនត្តា កាលបើ​បុគ្គលយល់​យ៉ាងនោះ​ហើយ មិន​គប្បី​ប្រកាន់​មាំក្នុង​របស់​ទាំងនោះ​ឡើយ។ ទុក្ខំ សេចក្តីព្រួយលំបាក។ អាយតនៈ ៦ មាន​ភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ អណ្តាត កាយ ចិត្ត ជាទុក្ខ។ របស់​ណា​ជាទុក្ខ របស់​នោះ​ជាអនត្តា បុគ្គល​គប្បី​លះការ​ប្រកាន់​ក្នុង​របស់​ទាំងនោះឡើយ។ អនត្តា ភាវៈមិនមែន​ជារបស់​ខ្លួន។ អាយតនៈ ៦ ជាអនត្តា បុគ្គល​កាលបើ​យល់​យ៉ាងនេះ​ហើយ ចិត្តក៏​រមែង​រួចស្រឡះ​ មិនប្រកាន់​មាំទៀតឡើយ។ (ពិស្តារ បិដក.៣៥, ឃ.១) សូមអនុមោទនា !!!